مدیریت دیابت در شرایط جنگی و بحران
مدیریت دیابت در شرایط جنگی و بحران؛ ضرورت آمادگی و مراقبت مستمر
مدیریت بیماری دیابت در شرایط جنگی و بحران از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا استرس، اختلال در دسترسی به غذا و کمبود دارو میتواند کنترل قند خون را با مشکلات جدی مواجه کند.
مدیریت بیماری دیابت در شرایط جنگی و بحران از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا استرس، اختلال در دسترسی به غذا و کمبود دارو میتواند کنترل قند خون را با مشکلات جدی مواجه کند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، دکتر محمدرضا شفیعپور؛ فوق تخصص غدد و متابولیسم و متخصص داخلی در گفتگو با خبرنگار ما ضمن اشاره به افزایش نوسانات قند خون در وضعیتهای اضطراری و بحران گفت: بیماران باید آمادگی کامل برای مواجهه با چنین شرایطی داشته باشند.
دکتر شفیع پور ادامه داد: بیماران پیش از وقوع بحران یک کیف اضطراری حاوی داروهای اصلی خود مانند انسولین، ابزار پایش قند خون، میانوعدههای سریعالجذب و آب آماده کنند.
وی یاد آور شد: شناسایی مسیرهای امن برای دسترسی به مراکز درمانی، بخش مهمی از برنامهریزی پیش از بحران به شمار میرود تا در مواقع ضروری زمان کمتری برای رسیدن به خدمات درمانی صرف شود.
این متخصص داخلی افزود: در زمان وقوع بحران، توجه به مدیریت استرس اهمیت زیادی دارد، زیرا استرس روانی میتواند عامل افزایش ناگهانی قند خون باشد.
دکتر شفیعپور تأکید کرد: بیماران، در صورت امکان، باید قند خون خود را در فواصل منظم بررسی کنند و همواره مواد غذایی یا منابع قندی سریعالجذب را همراه داشته باشند تا در مواقع افت قند خون بتوانند بهسرعت آن را کنترل کنند.
وی در توضیح علائم خطرناک دیابت در شرایط بحرانی گفت: قند خون پایین معمولاً با سرگیجه، تعریق، لرزش و اضطراب همراه است و نیاز به مصرف فوری گلوکز یا آبمیوه دارد. در مقابل، قند خون بالا با نشانههایی مانند تشنگی شدید، تکرر ادرار و خشکی دهان بروز میکند که در چنین وضعیتی باید داروی تجویزشده مصرف و آب کافی نوشیده شود. در صورت مشاهده علائم شدید، تماس فوری با اورژانس ضروری است.
دکتر شفیعپور بر اهمیت تشخیص سریع علائم افت یا افزایش شدید قند خون تأکید کرد و افزود: افت قند خون (هیپوگلیسمی) میتواند با علائمی چون سرگیجه، لرزش، تعریق شدید، تپش قلب، گرسنگی ناگهانی و حتی گیجی همراه باشد. در این موارد، مصرف سریع کربوهیدراتهای ساده مانند آبمیوه، شربت عسل یا قرصهای گلوکز ضروری است. از سوی دیگر، افزایش شدید قند خون (هایپرگلیسمی) که با تشنگی مفرط، تکرر ادرار، خستگی شدید و بوی استون در تنفس همراه است، نیازمند مصرف بهموقع داروها طبق دستور پزشک و نوشیدن مقادیر فراوان آب برای جلوگیری از دهیدراتاسیون و ورود به وضعیت کتواسیدوز دیابتی است.
وی در ادامه ضمن اشاره به نقش حمایتی خانواده و اطرافیان در مدیریت دیابت در شرایط بحران گفت: درک شرایط بیمار، همراهی در اجرای توصیهها، کمک به تهیه دارو و غذا و ایجاد فضایی آرام و حمایتی میتواند تأثیر قابل توجهی بر کاهش استرس بیمار و در نتیجه، کنترل بهتر قند خون داشته باشد.
دکتر شفیعپور ادامه داد: ارتباط مؤثر با اعضای خانواده و دوستان، حتی از طریق روشهای ارتباطی در دسترس در دوران بحران، به بیمار قوت قلب داده و او را در مواجهه با چالشهای بیماری یاری میرساند.
دکتر محمدرضا شفیعپور توصیه کرد: در صورت بروز هرگونه مشکل جدی در کنترل قند خون یا عوارض مرتبط با دیابت، فوراً با پزشک معالج خود تماس گرفته و ویزیت شوند. ضروری است که ذخیره دارویی (مانند انسولین یا داروهای خوراکی) به میزان مصرف یک ماهه فراهم کنند تا در شرایط اضطراری یا دسترسی محدود به مراکز درمانی، روند درمان دچار وقفه نشود.
وی در پایان گفت: آمادگی، همراه داشتن دارو و میانوعده، نظارت مداوم بر قند خون و کنترل تنشهای روانی چهار اصل اساسی برای محافظت از بیماران دیابتی در شرایط سخت و پیشبینینشده است.

نظر دهید